vrijdag, november 15, 2019
Proza

Full stall (fragment)

Het meisje is de laatste, de rest is al beneden. Ze staat klaar om te starten, ze heeft haar armen gespreid, de stuurlussen in haar handen. Haar scherm ligt achter haar in het gras, de volle twaalf meter van vleugeltip naar vleugeltip. Michel staat ernaast, buiten het bereik van haar lijnen, de portofoon voor zijn mond. Hij kijkt naar het dal. In de verte ligt het landingsveld ingeklemd tussen de maïsakkers, het zwemmeertje en de camping. De schermen van de cursisten liggen als gekleurde vlekken aan de rand. Het luchtruim erboven is leeg. Het meisje draait haar hoofd opzij, ze kijkt naar hem, ze kijkt lang naar hem, hij kijkt naar de windvaan en zegt dat ze moet starten, nu moet ze weg, nu is de wind goed. Ze begint te lopen. Ze zet haar scherm op, mooi, symmetrisch, ze versnelt, volgens het boekje, het scherm gaat haar dragen, haar voeten komen los van de grond. Een perfecte start. Dat zegt hij nog, hij zegt het in de porto, iedereen beneden heeft het gehoord. Ze vliegt en ze gilt. Hij laat de zend-knop van de porto los. Hij heeft nooit eerder iemand horen schreeuwen uit doodsangst. De banden van haar harnas schuiven langs haar lichaam, haar borstband glijdt over haar hoofd, en dan haar buikband, ze hangt met haar hele gewicht aan haar stuurlijnen. Het scherm duikt achter haar naar de grond, het haalt haar in, hij ziet het gebeuren, het scherm raakt de berghelling nog eerder dan zij, twintig, dertig meter valt ze naar beneden. Er klinkt een klap, dan is het stil. Hij moet wel kijken. Het scherm wikkelt zich om haar lichaam, het rolt richting het dal. Hij drukt de knop van de porto weer in, iedereen luistert mee, haar vader ook, maar hij moet Freek hebben, hij weet dat Freek luistert, het is de snelste manier, al slaat zijn stem over. ‘Freek, Freek, een helikopter.’


‘Full stall’ schreef ik tijdens het tweede jaar van de Schrijversvakschool. Het verhaal volgt een jonge paraglidinginstructeur die schippert tussen de verantwoordelijkheid voor de veiligheid van zijn cursisten en de angst voor beschuldigingen van seksuele intimidatie. Dit is de openingsscène.

Back To Top